Wiersze...

Wiersze...
Lech Kamiński

wtorek, 18 września 2012

Czas

( moja żona Bożena z wnuczką Ewą )
Czas

mija czas niepostrzeżenie
 niedawno - nasze dzieci
teraz  stare konie

wyprowadziły się z domu
czasem  wpadną wnuczki
wycałują z całej siły dziadków
lecz siły też brakuje
trudno wspiąć się po schodach

 w sercu  została na zawsze wiosna
żyję  wspomnieniami chwili
na polance z tobą
a las nami się nie wstydził

3 komentarze:

  1. Czas jak złodziej, zabiera dzień po dniu i tylko pozostawia swoje znaki na naszych twarzach.
    A jednak jest i radość z upływu czasu- dorosłe dzieci i wnuki.
    Zostają nam piękne wspomnienia i to jest nasz skarb bezcenny.
    Dzięki za piękny wiersz Poeto.
    Piękne zdjęcie Babci z wnuczką.

    OdpowiedzUsuń
  2. Dzięki Haniu, pięknie to ujełaś

    OdpowiedzUsuń
  3. Jak szybko mijają chwile, jak szybko mija czas i choć przybywa nam lat, nie zawsze smuci to nas... Zostają piękne wspomnienia, wspólne przeżycia, pragnienia i wnuki , które cieszą nas. I choć jesteś starsi, to najważniejsze, że wiosnę cały czas mamy w sercu. Dziękuję Leszku za cudowny wiersz i pozdrawiam Ciebie i Bożenkę, która wyszła na zdjęciu fantastycznie.

    OdpowiedzUsuń

MIŁO MI. DZIĘKI ZA WPIS.