Wiersze...

Wiersze...
Lech Kamiński

czwartek, 19 kwietnia 2012

Łąka

Łąka

twarz w stokrotkach
rozwiane włosy
upojona zapachem
wiatrem ukochana

ona i kwiaty
cała nimi otulona
sama kwiatem

hebanowa plama włosów
uśmiechnięta rozkoszą twarz
wśród kwiatów płatkami dumnych

kwiaty wypełnione szczęściem
owiane jej ciepłem
uświetniła je sobą
zapachy ich mieszają się
są jednością

położyć się przy nich
tuż obok
upajać się ich zapachem
odlecieć na skrzydłach marzeń
w krainę poezji

razem z tobą
razem z łąką

Przez trzy dni nie będę rozsyłał wierszy
mam pobyt w szpitalu

5 komentarzy:

  1. Łąka i dziewczyna, obie piękne, odurzają zmysły urodą, zapachem, wywołują marzenia...
    Wiersz też urodziwy; zmysłowy,wiosenny, piękny...

    OdpowiedzUsuń
  2. Dzięki Haniu, na miejscu zawsze

    OdpowiedzUsuń
  3. Niby takie proste -
    "upajać się ich zapachem
    odlecieć na skrzydłach marzeń"
    --obok być, razem śnić i już żadnych więcej rozstań!

    OdpowiedzUsuń
  4. Piękny wiersz i piękne moje zdjęcie ;). Miło, że zainspirowało, ale proszę o podpis ;).

    OdpowiedzUsuń
  5. Chętnie wpiszę, tylko proszę mi podać co mam wpisać Piękna Pani

    OdpowiedzUsuń

MIŁO MI. DZIĘKI ZA WPIS.